AKWABE!


Heb je ook een leuke sfeerimpressie over Ghana? Mail ons op info@ghana-verkeersbureau.nl.

Nee, niemand is uit m'n adressenlijst gevallen en ik ben ook nog niet verslonden door tijgers (die zitten hier toch gaar niet). Was de wereld maarinternetloos, dan kon ik de postbode tenminste de schuld geven. Nu heb ik geen excuus voor mijn weken van radiostilte. Laat ik het er maar op houden dat ik het vaak t leuk heb om twee uur achter mijn computertje te verspillen om alles wat er gebeurt op te schrijven. Het ligt dus niet aan jullie.

Het waren roerige weken op de planeet die aarde heet. Mike heeft het loodje gelegd in Amerika, Ghana maakt zich op voor de komst van hun brother Obama en Nederland, tja, in Nederland schijnt het zonnetje geloof ik weer eens.

Hotel Sanbra in Hwidiem was vorige week in de ban van eigenaar Dr. Morris die een bliksembezoek kwam brengen. En ondanks het feit dat hij ervoor zorgde dat we tot vervelens toe bestormd werden met bezoekers, dat hij voor mijn neus een stuk stekelvarken at en dat hij me meesleepte naar 1001 TRO-TRO projecten die zijn stichting hier in de buurt uitvoert (www.trotro.nl, goed h Maurits!) was het beregezellig. Wat mijn stage betreft is er besloten dat het hotel zich vooral concentreert op de lokale zakenmarkt en dat we, als extraatje, mountainbike tracks uit gaan zetten om de avontuurlijke toerist te lokken. Ghana is als toeristische bestemming nog niet erg ontwikkeld, en het ontbreekt het land aan goed uitgewerkte activiteiten. Dus. Wie toevallig in Ghana is en zin heeft in een fantastische mountainbiketoer kan over een tijdje terecht bij Sanbra Hotel Zo, dat was het reclameblok wel weer.

In de weken voordat Maurits hier was is er ontzettend veel gebeurd. Teveel om op te noemen eigenlijk. Een kleine samenvatting van de hoogtepunten dan maar.

Allereerst wil ik jullie voorstellen aan mijn nieuwe vriend: Otumfo Osei Tutu. Yep, de met goud versierde man op een van de foto's die ik jullie eerder heb gestuurd. Hij is de koning van het Ashanti rijk en echt mega-rijk! Hij krijgt van alle goudmijnen die onder zijn koningsdom vallen een aantal procent van de omzet. En aangezien de jaar omzet per mijn uit zeker 7 (of 8 of 9) getallen voor de komma bestaat, is meneer Otumfo wel binnen. En omdat hij 10 jaar koning was moest er gefeest worden. Ik mocht mee met de afgevaardigden voor Hwidiem en zag mijn prins op het gouden paard. Helaas weet hij nog niet dat ik besta, maar daar wordt aan gewerkt! Een feestje in het hotel georganiseerd door een werkgever die alleen maar mannelijke werknemers heeft, zorgde een paar weken geleden voor een toevloed van drinkende, jonge, en zeer gespierde mannen. Een witte meid valt wel erg op in het donkere feestgedruis en deze oburoni voelde zich alsof ze besprongen werd door een groep wolven. Ik ruilde daarom mijn functie als serveerster maar snel in voor die van kok en vluchtte de veilige keuken in. De meiden waren 160 take-away maaltijden in aan het pakken en ik kreeg de eervolle taak het vlees en de vis te verdelen. Na een eerste twijfelachtige ronde waarbij ik de stukken dood beest zo voorzichtig moegelijk en met duim en wijsvinger uit de pan pakte en in de daarvoor bestemde bakjes legde kreeg ik in de gaten dat ik het inpakproces behoorlijk vertraagde. Ik zette mijn verstand dus maar weer eens op nul en graaide een paar minuten later vrolijk door de bak met vissenkoppen en geiteningewanden. Weer een grens overschreden!

De afgelopen maanden heb ik ook weer een paar van Ghana's toeristische attracties gezien. Lake Bosumtwi (het grootste natuurlijke meer in West-Afrika) heb ik bezocht met twee Ghanezen uit Hwidiem. Ik wilde heel erg graag een tochtje met een boot op het meer maken, en stelde voor om met z'n drien te gaan. O.D. en Dwomoh keken me aan alsof ik gek was geworden en zeiden dat ze voor geen goud het water op zouden gaan. Ik was even vergeten dat de gemiddelde Ghanees doodsbang is voor water. Ik heb mezelf dus maar vermaakt met een zwempartij.

In Boabeng-Fiema heb ik aapjes gekeken. De twee dorpjes staan erom bekend dat ze de apen als heilig beschouwen en doen ze geen kwaad. De apen rennen gewoon door het dorp en stelen eten van de mensen. Ze komen met uitstrekte hand naar je toe en vragen zo om pinda's. Ik had er bijna eentje mee naar huis genomen z schattig!

In Kokrobite heb ik een paar dagen heerlijk gerelaxed aan het strand. Helaas zitten we midden in het mini-regenseizoen en na de eerste twee dagen zon begon de regen. De eerste druilerige dag ben ik Accra in gegaan en heb op de markt rondgezworven. De volgende dag verveelde ik me zo dat ik besloot om maar weer richting Hwidiem te gaan.

En nu ben ik dus weer 'thuis'. Nog drie weken om mijn rapport af te ronden en te genieten van de rust voordat half Limburg op de stoep staat. Vijf meiden komen vanaf 20 juli Ghana onveilig maken. Ik heb al een aantal Hwidiemnaren beloofd dat er binnenkort een selectie vrouwen komt, dus die staan te popelen om hen te ontvangen. Alex, de eigenaar van een barretje kan niet wachten en weet zeker dat zijn future wife hem komt halen. We gaan echt een hysterische tijd tegemoet! Ik heb er ontzettend veel zin in, maar het betekend meteen ook dat het einde van de reis er alweer aan zit te komen. En ik ben eigenlijk nog lang niet klaar om naar huis te gaan. Otumfo moet nog versierd worden, ik heb nog geen olifant gezien en ik durf nog steeds geen rat te eten. Er moet dus nog zoveel gedaan worden voordat ik naar huis ga.

Dikke kus,
Akua Rose




RSS-feed: ghana_feed.xmlRSS-feed: ghana_feed.xml




Click for English language Klik voor Nederlands





















































(c) foto: Ronnie Dankelman, www.imaginative.nl