'Mosesvogels'

(boekrecensie)



Titel: Mosesvogels, een rondreis door Ghana
Auteur: Jan Boonstra
Uitgever: U2pi (mijnboek.nl)
ISBN: 9789087595586
Prijs: 21,50
Uitvoering: 246 pagina's, met kleurenfoto's

De titel 'Mosesvogels' van het boek over een reis door Ghana wekt interesse. Na 'Ghana...een reis op het ritme van de drums' van Ada Rosman, is dit namelijk pas het tweede boek hoe een doorgewinterd toerist een rondreis door Ghana ervaart. Dit keer vanuit een georganiseerde groepsreis vanuit Nederland met 16 personen.

De Nederlandse reisorganisatie heeft een evenwichtige route uitgezet, via Kumasi een rondje linksom door het noorden en dan via de slavenforten terug naar Accra, met bezoeken aan onder andere de volgende Ervaar Ghana-bestemmingen: Bobiri, Sognaayillli, Bolgatanga, Tenzug, Wechiau, Mole, Mognori, Cape Coast Castle, Elmina Castle en Kakum. Jan doet er verslag van, eerlijk en met humor, in een welgekozen mix van reisverslag en achtergrondinformatie. Al zitten in dat laatste soms ook wat slordigheden in, zoals de bewering dat de markt van Techiman de grootste markt van Ghana is (dat was tot het pas recent gestart 'opruimen' toch echt de Kejetia-markt in Kumasi).

Jan observeert Ghana, van markt tot hotel, van kerkdienst tot begrafenisfeest, van reisbegeleider tot wat hij de mooiste vrouw van Ghana vindt: Aisha die de bezoeken aan de ecobestemming Sognaayilli in goede banen leidt. De natuur laten hij en zijn vrouw Jelly wat meer aan zich voorbij gaan. Maar meer nog dan hij observeert, fotografeert hij. Het boek is doordrenkt met zijn ervaringen en strategieen voor een succesvolle 'fotosafari'. Brutale fotografie noemt hij het zelf. Zou de auteur ook in zijn eigen Visvliet (Groningen) zo mensen met een foto overvallen? Wij zouden het in ieder geval disrespectvol willen noemen richting de aard van het land waar hij dit keer te gast is. Een Ghanese begrafenistaxiondernemer wijst hem tijdens een van de vele beschreven foto-incidenten fijntjes op hoe de Ghanese cultuur werkt: contact maken, Ghana ervaren en dan zonder camera.

De foto's van Jan zitten verspreid op kleurenpagina's door het boek. Daarbij lukte het niet altijd woord en beeld synchroon te houden. Bij de beschrijvende deel over Aisha hadden we het leuk gevonden om een foto van haar te zien. We kennen haar als jong meisje en dan ben je toch benieuwd hoe ze is opgedroogd. Elk hoofdstuk begint daarnaast met een passende zwart-wit foto, maar die komen in deze drukvorm niet helemaal tot hun recht. Via een QR-code en op de site van de auteur zijn daarentegen meer foto's te bewonderen.

Al met al: een onderhoudend boek waarvan we de betekenis van de titel niet verklappen, al adviseren we de auteur om een volgende keer niet georganiseerd in een groep te reizen. Dat levert een nog betere kennismaking op met het land, en in de regel ook de meest interessante verhalen en foto's.

(Januari 2016, Ghana Verkeersbureau, Eva van Dijk & Gerard van Heusden)




Volg ons op twitter (Ervaar_Afrika) en blijf op de hoogte!